شعر امام رضا ( ع) ( در اوج غربت و غم زهر کینه یارش بود)
تبلیغات

جستجو

آمار سایت

کد رهگیری برای دانلود فایل اشعار


ورود کاربران

حاضرین در سایت

ما 956 مهمان آنلاین داریم

شعر امام رضا ( ع) ( در اوج غربت و غم زهر کینه یارش بود)

Powered by Scontent
میانگین امتیار کاربران: / 1
ضعیفعالی 

در اوج غربت و غم زهر کینه یارش بود
میان حجره دلش تنگ گلعذارش بود
در آرزوى جوادش دمى قرار نداشت
به آخرین نفسش چشم انتظارش بود
شکوفه‏هاى لبش روى دامنش مى‏ریخت
هزار غنچه به لبهاى لاله بارش بود
شبیه مار گزیده به خویش مى‏پیچید
نشان از آمدن موسم بهارش بود
میان حجره‏ى غربت غریب مى‏میرد
و کاش حداقل خواهرش کنارش بود
گهى حسین و گهى مادر و گهى پسرم
ز ناله‏هاى جگرسوز قلب زارش بود
به خشکى دولب خویش روضه خوان شده بود
براى مرد غریبى که داغدارش بود
به یاد مرد غریبى که بین یک گودال
هجوم نیزه و شمشیر غمگسارش بود
به یاد خواهر مظلومه ای که هر منزل
سر برادرش از نیزه سایه سارش بود
به یاد طفل یتیمى که در خرابه شبى
سر پدر جلوى چشمهاى تارش بود
به یاد دخترکى که هزار لاله زخم
میان موى پریشان پر غبارش بود  
شاعر : محمد علی بیابانی

افزودن نظر






کد امنیتی
بازنشانی

قدرت گرفته از جی‌کامنت فارسی ، ترجمه و بازنویسی : سی‌ام‌اس فارسی

برترین مطالب از دید کاربران

آخرین مطالب

محصول تصادفی