حضرت چند روز آخر زندگی، دیگر رمقی در جانش نمانده و هر که به ملاقاتش می آمد، حضرت را نمی شناخت.

لحظات آخر ، صدا زد :

اسماء ! نگاه کن من بدنم را خوب شستم ، دیگر تو نگذار حضرت علی (ع) پیراهن از تن من بیرون آورد (تا غسل دهد)، اگر خواست مرا غسل دهد از زیر پیراهن باشد.(1)

(بعد از آنکه حضرت سفارش فرمود که پس از لحظاتی خواب، او را بیدار کنم) دیدم صدایش نمی آید. رو به قبله خوابیده و پارچه ای روی صورتش کشیده صدا زدم یا بنت رسول الله ! دیدم صدایش نمی آید.چنان وحشتی مرا فرا گرفت - با خود گفتم ، نکند آن لحظه ای را که خودش انتظار می کشید - زبانم لال - فرا رسیده باشد. کم کم آمدم جلو ، تا روپوش از صورتش برداشتم ، دیدم فاطمه (س) از دنیا رفته. (2)

منابع:

(1) منتهی الامال جلد یک ص 262

(2) منتهی الآمال ج1 ص 263 / جلاالعیون ص 271/ کشف الغمه ج1 ص 500/ بحار الانوار ج 43 ص 186 / .....

حاجيان از حرم امن خدا آمده‌اند
شادمان در وطن از سعي و صفا آمده‌اند
رفته بودند سوي مشعر و ميقات و حريم
خرم از ركن و مني سوي وطن آمده‌اند
روز عيد عرفه خوانده دعا در عرفات
شاد و مسرور همه سوي وطن آمده‌اند
بار الها بكن اين حج و زيارات قبول
سعي مشكور كه با حج بجا آمده‌اند
شكر بسيار خدا را كه به ايران عزيز
حاجيان از حرم امن خدا آمده‌اند