• شنبه 30 دی 96

شعر شهادت امام جواد(ع) -( مادری گوشه ی گودال ، برایش غش کرد )

86

بابِ مرادی
تو جوادی ، همه ی خلق گدایان تواند 

بسکه آوازه ی تو در همه جا پیچیده 

پر شده کیسه ی ما قبلِ گدایی کردن  

گوشهای تو تقاضای گدا نشنیده 

 

خواستم در بزنم در به روی من وا شد  

جودِ تو کار گدایی مرا آسان کرد 

قبل از آنی که تقاضای مداوا بکنم  

چشم تو درد مرا دید و خودش درمان کرد 

هیچ جا رو نزدم غیرِ درِ خانه ی تو 

من به دستان پر از جود تو عادت کردم 

اصلا انگار که فامیل تو هستم آقا  

با گداییِ تو احساس سیادت کردم 

دل من تنگ شده باز حرم می خواهم 

کاظمینی بده و دست گدا را پر کن  

نکند صحن تو یک ثانیه خلوت بشود  

پس همیشه حرمت را ز گداها پر کن 

باز کن بابِ مرادی به روی نوکر خود  

تا بیایم وسط صحن تو هق هق بکنم 

تا بخوانم ز مصیبات غریبانه ی تو  

تا که از داغ جوانمرگی تو دق بکنم 

وای از آن لحظه که در حجره به خود پیچیدی 

در عوض اهل عزاخانه ی تو رقصیدند  

ناله ی واعطشایت همه جا را پر کرد 

گوش ها ناله ی جانسوز تو را نشنیدند 

با غریبانه ترین شکل ، تو فریاد زدی  

در عوض همسر بی رحم تو بر دف می زد  

دست و پا می زدی و دست تو را هم نگرفت 

کِل کشیدند کنیزان تو ... او کف می زد 

تشنه بودی و کسی آب به دست تو نداد 

حال تو لحظه به لحظه بد و بدتر می شد  

یک نفر خواهش چشمان تو را ریخت زمین 

لب تو خشک ، ولی خاک زمین تر می شد 

روضه ی تشنگی ات قلب مرا پرپر کرد  

با همین بال شکسته بروم کرب و بلا 

شدت بی نفسی ات نفسم را برده  

بازدم ها شده ذکر تو و دَم کرب و بلا 

عطشت ارثیه ی جدّ غریبت شده است 

پس نفس های دمِ آخر تو روضه ی اوست 

اصلا انگار که گودال ، مجسّم شده است 

اصلا انگار که بر روی زمین خونِ گلوست 

وای از آن لحظه که گودال عطشناک شد و ... 

خون جدت به زمین ریخت و سیراب شد و ... 

از دلِ ریگِ بیابانِ بلا خون جوشید 

از ترک های لب او دل سنگ آب شد و ... 

داغ او شعله شد و زد به دل خورشید و ... 

همه جا را ز غمش کوره ای از آتش کرد 

شاه ، بر روی زمین بود و سرش بر نیزه 

مادری گوشه ی گودال ، برایش غش کرد 

شاعر : رضا قاسمی

  • جمعه
  • 24
  • شهریور
  • 1396
  • ساعت
  • 6:38
  • نوشته شده توسط
  • ایدافیض

ارسال دیدگاه


اشعار جدید ماه مبارک شعبان

در فضیلت و اعمال ماه شعبان از امام جعفر صادق(ع) روایت است که چون ماه شعبان داخل مى‌شد، حضرت امام زین العابدین(ع) اصحاب خود را جمع مى‌کرد و مى‌فرمود: اى گروه اصحاب من! مى‌دانید این چه ماهى است، این ماه شعبان است و حضرت رسول (ص) مى‌فرمود: شعبان ماه من است، پس در این ماه روزه بدارید، براى محبت پیغمبر خود و براى تقرب به سوى پروردگار خود، به حق آن خدایى که جان على بن الحسین به دست قدرت اوست، سوگند یاد مى‌کنم که از پدرم حسین بن على(ع) شنیدم که فرمود شنیدم از امیرالمؤمنین(ع) که هر که شعبان را روزه دارد، براى محبت پیغمبر خدا و تقرب به سوى خدا، خدا او را دوست دارد و نزدیک گرداند او را به کرامت خود در روز قیامت و بهشت را براى او واجب گرداند.

اشعار جدید ماه مبارک شعبان

در فضیلت وفرمود شنیدم از امیرالمؤمنین(ع) که هر که شعبان را روزه دارد، براى محبت پیغمبر خداگرداند.

اشعار جدید ماه مبارک شعبان

در فضیلت وفرمود شنیدم از امیرالمؤمنین(ع) که هر که شعبان را روزه دارد، براى محبت پیغمبر خداگرداند.

اشعار جدید ماه مبارک شعبان

در فضیلت وفرمود شنیدم از امیرالمؤمنین(ع) که هر که شعبان را روزه دارد، براى محبت پیغمبر خداگرداند.

تعداد اعضا ۱۷4۲۵ نفر


ورود کاربران