در فراق یار مناجات با امام زمان(عج)

اشک از چشم گرفته غم دلواپسی ام

پر ز آشوب شده خلوت هر بی کسی ام

صد وجب آب گذشته ز سرم کن نظری

من کنار تو اِ سر سبز چو خار و خسی ام

ابر و باد و مه و خورشید تو بودی آقا

تو ببخشا به بزگی همه ی نارسیم

کبر و خودبینی من شهره ی شهر است هنوز

بعد صد سال ندانم ز چه چیز و ز چیم

چند سالی است هوای تو زده بر دل من

تازه فهمیده ام ای یار که از خاک نیَم

سروده : جعفر ابوالفتحی

وبلاگ اشعار مذهبی

www.harame-shah.rozblog.com

نظر ها (0)